ای ستاره شب تاریک من

ای نوری که سیاهی قلبم را زدودی و به نور عشق روشن نمودی

روزی که چشمانم تورا دید تنها روزی بود که حکمت دیدن را

 در یافتم و روزی که رفتی حکمت گریستن را

اما ندیدی که چگونه بی تو اشکهایم می بارید و وقتی چهره ات

را برگرداندی  مرا بی اشک دیدی  گمان بردی که من سنگم

باشد که عاشقت باشم چرا که عاشقت هستم

چه بی تو                                                          چه با تو                                                                                               

 اينگونه باش: شاد اما دلسوز.... ساده اما زيبا.... مصمم اما بي

خيال....متواضع اما سربلند.... مهربان اما جدي.... سبز اما بي ريا....

عاشق اما عاقل

سلام به همه دوستای خوب وگلم که در این مدت

که نبودم منو تنها نذاشتن و به من سر زدن

از همتون ممنونم به تک تکتون سر می زنم به

زودی

 گاه يک لبخند آنقدر عميق ميشود که گريه ميکنم گاه يک نغمه آن قدر دست نيافتني است که با آن

زندگي ميکنم گاه يک نگاه آن چنان سنگين است که چشمانم رهايش نميکنند گاه يک عشق آن قدر

ماندگار است که فراموشش نميکنم

  من اناري مي کنم دانه دانه .......و به دل مي گويم: .............. خوب بود

اين مردم ........... دانه هاي دلشان پيدا بود !!!

دارم دلی که دلداری ندارد

متاع من خریداری ندارد

کسی آگه زسوز سینه ام نیست

مریض من پرستاری ندارد

نه دلداری نه دلجویی نه دلسوز

به کار من کسی کاری ندارد

دلم از درد تنهایی گرفته

مقیم شهر غم  یاری ندارد

سلام

بچه ها شرمنده یه مدتی به خاطر درس و مشق نبودم اما دوباره زود زود اپ میکنم از همه شما عزیزان که منو تنها نذاشتین و با نظرات گرمتون منو دلگرم کردین ممنونم به همتون سر میزنم

من دیگه چیزی نخواستم اخه نمی خواستم فکر کنی ادم پر توقعی هستم

 وقتی گفتی می خوام برم غرورم بهم اجازه نداد بهت بگم نرو....وقتی گفتی دیگه شاید  نتونم

ببینمت بغض گلوم رو گرفت ولی نذاشتم بشکنه اونی که منو بت خودش می خوند داشت میرفت

وقتی گفت میخوام برم  باور نکردم یعنی دوست نداشتم باور کنم  که دارم همه وجودم رو از

دست میدم ولی باز هم این غرور لعنتی نذاشت بگم نرو... پیشم بمون.....

گفت اگه یه موقع خواستم برگردم  تا اون روز منتظرم می مونی من فقط خندیدم اما میخواستم داد

بزنم بهش بگم اره تا اخره عمرم منتظرت می مونم اون رفت الان ۳ سال از اون موقع می گذره

ومن هنوز چشم در راهم منتظرم زنگ بزنه و بگه ترانه من برگشتم 

بهم حق بده وقتی بهم می گی ترانه بهت بگم ببخشید شما؟

کاش پاسخی می یافتم که چرا هر شب ستاره ای در آسمان

میمیرد و آسمان همچنان بی ستاره نیست! شاید ستارگان هرگز

ما كه مقصد نگاهمان يكيست هر دو عاشقيم و راهمان يكيست در سپردن مسير عشق نيز چون گذشته ديدگاهمان يكيست من هميشه چون تو فكر ميكنم پس هميشه اشتباهمان يكيست

وحشت از عشق که نه، ترس ما فاصله هاست وحشت از قصه که نه، ترس ما خاتمه هاست ترس بيهوده نداريم صحبت از خاطره هاست صحبت از کشتن نا خواسته عاطفه هاست کوله باري است پر از هيچ، که بر شانه ماست گله از دست کسي نيست، مقصر دل ديوونه ماست درد ما مرگ تفاهم، غم ما کوچ محبت غم ما از بي کسي مردنه اينم از عاقبت عشق که تنها شدنه

                      

شاخه گلی را به من بخشید ورفت ساقه یه سبز دلم راچید ورفت عاشقی

های مرا باور نکرد عاقبت بر عشق من خندید ورفت اشک در چشمانه

سردم حلقه زد بی مروت گریه ام را دید ورفت

قلبها رانمی توان به آدمهاسپرد، آدمهاسخت اند؛ قلبهارابایدبه باران سپرد، باران هرگزبی

وفانخواهدشد

خدا وقتي امروز پنجره‌ي رو به بهشت را باز کرد، مرا ديد و پرسيد: «فرزندم، بزرگ‌ترين

آرزوت براي امروز چيه؟» پاسخ گفتم: «خدايا، لطفاً مواظب کسي که داره اين نوشته رو

مي‌خونه باش، و همين‌طور خانواده‌ش، و دوستانِ خوب‌شون. شايستگي‌ش رو دارن و من هم

خيلي دوست‌شون دارم.» عشق خداوند مانند اقيانوسي‌ست؛ آغازش پيداست و پايانش ناپيدا. فرشته ها

 وجود دارن، اما بعضي وقت‌ها چون بال ندارن، ما بهشون مي‌گيم دوست